လယ္သမားႏွင့္ႀကိဳးၾကာငွက္

လယ္သမားႏွင့္ႀကိဳးၾကာငွက္

ကေလးတို႔ေရ …

တစ္ခါတုန္းကလွပတဲ့ႀကိဳးၾကာငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ရွိခဲ့ပါတယ္ကြယ္။ တစ္ေန႔မွာအဲဒီႀကိဳးၾကာ ေလးဟာဗ်ိဳင္းတစ္ေကာင္နဲ႔မိတ္ေဆြျဖစ္သြားပါတယ္။ မိတ္ေဆြျဖစ္သြားၿပီးမိနစ္ပိုင္းမွာဗ်ိဳင္းကႀကိဳးၾကားကိုဒီလိုေျပာခဲ့ပါတယ္။

“အိုအေဆြႀကိဳးၾကာ၊ သင့္စားေရးေသာက္ေရးေျပလည္ပါရဲ႕လား” လို႔ေမးေတာ့ႀကိဳးၾကာက “ေျပလည္ပါတယ္မိတ္ေဆြ” လို႔ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ဗ်ိဳင္းကဆက္ေျပာပါတယ္။

“အိုအေဆြႀကိဳးၾကာ၊ ယခုအခါသင္သည္ကၽြန္ပ္၏မိတ္ေဆြျဖစ္ၿပီမို႔ကၽြန္ပ္တို႔စားေနရာေနရာကိုသင့္ကိုျပလိုပါတယ္။ ထိုေနရာတြင္အစားအေသာက္တို႔ေပါမ်ားလွပါတယ္” လို႔ေျပာတဲ့အခါႀကိဳးၾကာက “မလိုက္လိုပါမိတ္ေဆြ။ ဒီေနရာမွာဘဲေနလိုပါတယ္။ ဒီေနရာဟာေဘးကင္းၿပီးေအးခ်မ္းပါတယ္” လို႔ျပန္ေျပာပါတယ္ကြယ္။

အဲဒီအခါဗ်ိဳင္းက “သင္အေတာ္ ‘အ’ ေသးတာဘဲမိတ္ေဆြ။ ကၽြန္ပ္တို႔ညေနတိုင္းစားေနသည္မွာဘာမွ်မျဖစ္တာသာၾကည့္ပါ။ လိုက္ၾကည့္ၿပီးမႀကိဳက္လွ်င္ေနာင္မလာဘဲေနလိုကေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့လိုက္ၾကည့္လွဲ႔ပါ။ ေနာက္ေန႔မွသင့္ကိုသီးျခားလိုက္ျပဘို႔အခ်ိန္မရွိပါ။ ေတာ္ၾကာေနလွ်င္ကၽြန္ပ္တို႔၏မိတ္ေဆြမ်ားထိုေနရာသို႔သြားၾကေတာ့မည္။ သင္လိုက္လိုလွ်င္တစ္ပါထည္းလိုက္ခဲ့ပါ” လို႔ေလွာင္သလိုလို၊ အထင္ေသးသလိုလို၊ ကူညီသလိုလိုေလသံနဲ႔ထပ္ေျပာလာျပန္ပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ႀကိဳးၾကာေလးလည္းဗ်ိဳင္းေတြနဲ႔အတူလိုက္ပါသြားခဲ့ပါတယ္။

လယ္သမားဟာသ႔ူယာခင္းထဲမွာသူစိုက္ထားတဲ့အေစ့ေတြကိုဗ်ိဳင္းေတြညေနတိုင္းလာလာစားေနတာမို႔ၾကာေတာ့စိတ္တိုလာၿပီးအဲဒီညေနကပိုက္ကြင္းႀကီးတစ္ခုေထာင္ထားသတဲ့ကြယ္။ ဒီငွက္ေတြစိုက္ခင္းထဲနားလိုက္တာနဲ႔တစ္ၿပိဳင္နက္အားလံုးအဲဒီပိုက္ကြန္ထဲမွာမိၾကပါေလေရာ။

ႀကိဳးၾကာဟာဗ်ိဳင္းကိုခ်က္ခ်င္းအျပစ္တင္ေတာ့တာပါဘဲကြယ္။ “မင္းေျပာတုန္းကစိတ္ခ်ရတယ္ဆို” လို႔ေျပာေတာ့က်န္ဗ်ိဳင္းေတြကႀကိဳးၾကာကိုဝိုင္းေလွာင္ရယ္ၾကပါတယ္။ ဗ်ိဳင္းကလည္းခ်က္ခ်င္းဘဲျပန္ပက္ပါတယ္။ “မင္းသေဘာနဲ႔မင္းလိုက္လာတာ။ မင္းကိုဘယ္သူမွအတင္းေခၚလာတာမဟုတ္ဘူး” ဆိုေတာ့ႀကိဳးၾကာလည္းဘာမွျပန္မေျပာႏိုင္ေတာ့ပါဘူးကြယ္။

မၾကာခင္လယ္သမားႀကီးေရာက္လာၿပီးဗ်ိဳင္းေတြရဲ႕ေခါင္းကိုတုတ္ႀကီးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔လိုက္ၿပီးရိုက္သတ္ပါေတာ့တယ္။ လယ္သမားႀကီးသူ႔အနားေရာက္လာေတာ့ႀကိဳးၾကာကမ်က္ရည္စေတြနဲ႔လယ္သမားႀကီးကိုဒီလိုေတာင္းပန္ပါတယ္။

“ကၽြန္ေတာ့ကိုလႊတ္ေပးပါခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွျပန္မလာပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဟာႀကိဳးၾကာမ်ိဳးပါ။ ျမင့္ျမတ္တဲ့အမ်ိဳးထဲကပါ။ ဗ်ိဳင္းေခၚလာလို႔ပဌမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္လိုက္လာမိတာပါ” လို႔မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ေတာင္းပန္ပါတယ္။

လယ္သမားႀကီးက “ေဟ့၊ မင္းႀကိဳးၾကာေတြ၊ ကရဝိက္ေတြငါစိတ္မဝင္စားဘူးကြ။ မင္းကိုသူခိုးေတြနဲ႔အတူမိတာမင္းလည္းသူခိုးဘဲ။ သူတို႔နဲ႔အတူတူအျပစ္ဒါဏ္ခံရမွာဘဲ” ဆိုၿပီးႀကိဳးၾကာကိုရိုက္ထည့္လိုက္တာႀကိဳးၾကာေလးေသပြဲဝင္ခဲ့ရပါတယ္ကြယ္။

ပံုျပင္ေလးကဒါပါဘဲကေလးတို႔ေရ။

ကေလးတို႔ဒီပံုျပင္ကေနသင္ခန္းစာဘယ္ႏွစ္ခုရသလဲကြယ္။ ေနာင္တဆိုတာဘယ္ေတာ့မွေကာင္းတဲ့အရာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ေနာင္တရမဲ့အလုပ္မ်ိဳးကိုသတိထားေရွာင္သင့္ပါတယ္။ ဒီပံုျပင္ရဲ႕အဓိကသင္ခန္းစာကပိုေလးနက္လို႔ဦးဦးေျပာျပမယ္ေနာ္။ ဒီသင္ခန္းစာကိုကေလးတို႔တစ္သက္လံုးမွတ္ထားပါကြယ္။ “ကေလးတို႔ေပါင္းတဲ့အေပါင္းအသင္းကိုၾကည့္ၿပီးကေလးတို႔အဆံုးျဖတ္ခံရတယ္” တဲ့။ ျမန္မာစကားပံုရွိတယ္ေနာ္၊ ‘ၾကက္သြန္ဟာငရုတ္သီးနဲ႔သြားေပါင္းမိမွေရာၿပီးအေထာင္းခံရတယ္’ ဆိုတာေလ။ မေကာင္းတဲ့အေပါင္းအသင္းေတြကိုမ်ားစိတ္ညစ္ခံၿပီးမေပါင္းစမ္းပါနဲ႔ကြယ္။ တစ္သက္လံုးစိတ္ညစ္ရတတ္ပါတယ္။ မတန္ပါဘူး။ ႀကိဳးၾကာေလးဆိုပဌမဆံုးေပါင္းမိတဲ့ေန႔မွာဘဲဗ်ိဳင္းေတြနဲ႔အတူေရာၿပီးအသက္ဆံုးခဲ့ရတာဘယ္ေလာက္ရင္နာစရာေကာင္းလဲ။

ေနာက္ျမန္မာစကားပံုတစ္ခုလည္းမေမ့နဲ႔အုန္းေနာ္။ ‘ၾကာၾကာဝါးမဲ့သြား၊ အ႐ိုးၾကည့္ေရွာင္’… တဲ့။ ကေလးတို႔ေရွ႕ေလွ်ာက္ရမဲ့လမ္းကအရွည္ႀကီးပါ။

ကေလးတို႔လိမ္မာေရးျခားရွိတဲ့မိေကာင္းဖခင္သားသမီးမ်ားျဖစ္ၾကပါေစကြယ္။