ကေလးတို႔အတြက္ပံုျပင္ – ဂေရ႕(စ္)ဒါလင္ (Grace Darling)

 

ကေလးတို႔ေရ …

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝ၂ ခုတုန္းက ဂေရ႕(စ္) ကိုအဂၤလန္ျပည္အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းကမ္းရိုးတန္းမွာေမြးဖြါးခဲ့ပါတယ္။ သူမဟာသားသမီး ၉ ေယာက္ထဲက ၇ ေယာက္ေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ သူမရဲ႕ေဖေဖဟာမီးျပတိုက္ေစာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ဂေရ႕(စ္)ဒါလင္ေလးဟာတစ္လမျပည့္ခင္အ႐ြယ္ထဲကမီးျပတိုက္မွာလူျဖစ္ခဲ့ရ ပါတယ္။ သူတို႔မီးျပတိုက္ကသူတို႔အိမ္ပါဘဲကြယ္။ အိမ္ဆိုေပမဲ့အထင္မေသးလိုက္နဲ႔ကြဲ႔၊ သံုးထပ္တိုက္။ ေအာက္ဆံုးထပ္ကအက်ယ္ဆံုးဘဲ။ အဲဒီမွာလူေနခန္း၊ ထမင္းစားခန္းနဲ႔၊ မီးဖိုရွိပါတယ္။ အေပၚထပ္ကိုေၾကာင္လိမ္ေလွခါးနဲ႔တက္သြားယင္သူတို႔အိပ္ခန္းသံုးခန္းကိုေရာက္ၿပီးဟိုးအေပၚဆံုးထပ္ကေတာ့မီးျပေမွ်ာ္စင္ထားတဲ့အခန္းပါ။ အဲဒီမွာေလတစ္ဟူးဟူးနဲ႔အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာကိုလွည့္ပတ္ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။

မီးျပတိုက္ေတြဘာလို႔ေဆာက္ထားလဲကေလးတို႔ဘယ္သူေျဖႏိုင္သလဲကြယ္။ မီးျပတိုက္ေတြကိုေက်ာက္ေဆာင္ေတြရွိရာမွာေဆာက္ေလ့ရွိၿပီးအျမင့္ဆံုးေနရာကုန္းျမင့္မွာထားပါတယ္။ သေဘာၤသားေတြေက်ာက္ေဆာင္ေတြကိုေရွာင္ႏိုင္ေအာင္သတိေပးျခင္းပါဘဲ။ ေနာက္ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုကေတာ့သေဘာၤရဲ႕ညတည္ေနရာကိုတြက္ဘို႔ပါဘဲ။ မီးျပတိုက္ေတြရဲ႕မီးပါဝါနဲ႔လည္ပတ္မႈ၊ မီးျပႏႈန္းေတြတစ္ခုနဲ႔တစ္ခုမတူၾကပါဘူး။ ညဘက္ပင္လယ္ေမွာင္ေမွာင္ႀကီးထဲကေနဟိုးအေဝးကမီးျပတိုက္တစ္ခုကမီးကိုေငးၾကည့္ရတာသိတ္လွပါတယ္။ ခုေခတ္ေတာ့မီးျပတိုက္ေတြမွာအေစာင့္မထားေတာ့ဘဲေအာ္တိုမတက္တစ္ေတြျဖစ္လာၾကပါၿပီ။ ဟိုေခတ္ကေတာ့မီးျပတိုက္တိုင္းမွာေနတဲ့လူအလုပ္သမားရွိခဲ့ပါတယ္။

၁၈၃၈ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၇ ရက္ေန႔မနက္ေစာေစာမွာ ဂေရ႕(စ္)ကသူမရဲ႕ျပဴတင္းေပါက္ကေနအျပင္ပင္လယ္ျပင္ႀကီးထဲကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္တဲ့အခါဟိုးခပ္လွမ္းလွမ္းကေက်ာက္ေဆာင္ေတြေပၚမွာေရေႏြးေငြ႕သေဘာၤတစီးပ်က္စီးၿပီးတင္ေနတာ၊ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြေပၚမွာလူေတြရွိေနတာကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ လႈိင္းပုတ္လိုက္ယင္ဒီလူေတြပင္လယ္ထဲကိုလြင့္ေမ်ာသြားႏိုင္ပါတယ္ကြယ္။ လႈိင္းပုတ္တဲ့ဒါဏ္ေၾကာင့္သေဘာၤကတစ္ျခမ္းဘဲက်န္ပါေတာ့တယ္။

လႈိင္းနဲ႔ေလကၾကမ္းလို႔ ဂေရ႕(စ္) ေဖေဖကအသက္ကယ္ေလွ (lifeboat) အစားတက္နဲ႔ေလွာ္တဲ့ေလွကိုဘဲသံုးဘို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေလွက ၂၁ ေပရွည္ၿပီးလူ ၄ ေယာက္ေလွာ္ရပါတယ္။ ပင္လယ္ျပင္မွာငါးဖမ္းဘို႔သံုးတဲ့ေလွပါ။ အဲဒီအခ်ိန္က ဂေရ႕(စ္)ဟာအသက္ ၂၃ ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ သူနဲ႔သူ႔ေဖေဖဟာလႈိင္းထဲေလထဲတစ္မိုင္ခရီးကိုေလွာ္ခတ္သြားၾကပါတယ္။ အမ်ိဳးသားသံုးေယာက္နဲ႔အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကို ဂေရ႕(စ္) ေဖေဖကဆြဲတင္ဘို႔က်ိဳးစားေနတဲ့အခ်ိန္မွာေလွဟာယိမ္းထိုးေနလို႔ ဂေရ႕(စ္)ကေလွကိုထိမ္းေပးေနရပါတယ္။ သူတို႔ကယ္လာခဲ့တဲ့အမိ်ဳးသမီးရဲ႕ကေလးႏွစ္ေယာက္ဟာညတုန္းကပင္လယ္ထဲကိုပါသြားခဲ့ပါတယ္။ ဂေရ႕(စ္)နဲ႔အဲဒီအမ်ိဳးသမီးဟာမီးျပတိုက္မွာေနခဲ့ၾကပါတယ္။ အမ်ိဳးသား ၄ ေယာက္ကေလွကိုျပန္ေလွာ္သြားၾကၿပီးက်န္တဲ့လူေတြကိုသြားကယ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကထိခိုက္ဒါဏ္ရာရေနၾကပါတယ္။

ရာသီဥတုဟာပိုဆိုးရြားလာလို႔အသက္ရွင္က်န္သူေတြအားလံုးဟာမီးျပတိုက္မွာသံုးရက္ေႏြးေႏြးေထြးေထြးထပ္ေနခဲ့ၾကရပါတယ္။ Forfarshire သေဘာၤေပၚမွာအဲဒီညကခရီးသည္ ၆၂ ေယာက္ပါလာပါတယ္။ သေဘာၤေက်ာက္ေဆာင္နဲ႔ဝင္တိုက္ေတာ့ခရီးသည္ ၉ ေယာက္နဲ႔သေဘာၤသားတစ္ခ်ိဳ႕ဟာခ်ႏိုင္ခဲ့တဲ့အသက္ကယ္ေလွ lifeboat တစ္ခုနဲ႔ေမ်ာပါသြားပါတယ္။ သူတို႔ကိုရြက္ေလွတစ္စီးကညတြင္းခ်င္းကယ္ဆယ္ၿပီးကမ္းကိုပို႔ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဂေရ႕(စ္)ရဲ႕သတင္းဟာခ်က္ခ်င္းျပန္႔သြားပါတယ္ကြယ္။ အနည္းအပါးဘဲရွိခဲ့တဲ့သတင္းစာေတြကဂေရ႕(စ္) တို႔သားအစ္ဖအေၾကာင္းေဖၚျပခဲ့ၾကပါတယ္။ ဂေရ႕(စ္)နဲ႔သူ႔ေဖေဖဟာသူတို႔ရဲ႕ရဲရင့္မႈေၾကာင့္ေငြတံဆိပ္ျပားတစ္ခုနဲ႔ခ်ီးျမွင့္ဂုဏ္ျပဳျခင္းခံခဲ့ရပါတယ္။ တစ္ႏွစ္လံုးလုပ္မွေပါင္ ၇ဝ ဘဲလစာရတဲ့သူ႔ေဖေဖဟာလူေတြရဲ႕အလႉဒါနနဲ႔ေပါင္ ၇ဝဝ ရခဲ့ပါတယ္။ ဗစ္တိုးရီယားဘုရင္မႀကီးကလည္းေပါင္ ၅ဝ ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ပါတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ဒါဇင္ေက်ာ္ေက်ာ္ကလည္းအဲဒီကၽြန္းကေလးကိုရြက္ေလွနဲ႔သြားခဲ့ၾကၿပီးသူမရဲ႕ပံုတူကိုဆြဲခဲ့ၾကပါတယ္။ လက္ေဆာင္ေတြ၊ စာေတြလည္းအမ်ားႀကီးလက္ခံရရွိခဲ့ပါတယ္။ လက္ခံရရွိတဲ့စာေတြထဲမွာ “ဂေရ႕(စ္) ကိုလက္ထပ္ပါရေစ” ဆိုတဲ့စာေတြလည္းပါလာပါတယ္ကြယ္။

အဲဒီေခတ္ကလူေတြဟာသူတို႔ခ်စ္ႏွစ္သက္သူရဲ႕ဆံပင္ကိုအမွတ္တရသိမ္းထားတတ္ၾကပါတယ္။ စာေတြေရးၿပီး ဂေရ႕(စ္)ရဲ႕ဆံပင္ကိုေတာင္းၾကလို႔ျဖတ္ျဖတ္ေပးရတာေနာက္ဆံုး ဂေရ႕(စ္)ေခါင္းမွာဆံပင္မက်န္ေတာ့တဲ့အထိပါဘဲကြယ္။ အဲဒီေခတ္ထဲကသူ႔သတင္းဟာအဂၤလန္တစ္ကၽြန္းလံုးမကဘဲအေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ေအာ္စထေရးလ်ားနဲ႔ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတို႔အထိပါပ်ံႏွံ႔သြားပါတယ္။ အဲဒီေခတ္ကဖြဘုတ္ေတြ၊ တြစ္တာေတြမေျပာနဲ႔၊ အိမ္ေတြမွာေရဒီယိုေတာင္မရွိပါဘူးကြယ္။

ဂေရ႕(စ္)တို႔ေနတဲ့အရပ္ကနယ္စားႀကီး Duke of Northumberland ကလည္း ဂေရ႕(စ္)အတြက္အလႉေငြေတြကိုလက္ခံသိမ္းဆည္းၿပီးသူကိုယ္တိုင္လည္းလက္ေဆာင္ပဏၰာေတြေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာနာရီေလးတစ္ခုနဲ႔ေငြလက္ဘက္ရည္အိုးေလးတစ္ခုပါပါတယ္။

၁၈၄၂ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ဂေရ႕(စ္)တစ္ေယာက္မက်န္းမမာျဖစ္လာပါတယ္ကြယ္။ အဲဒီသတင္းကိုၾကားေတာ့နယ္စားကေတာ္ႀကီးက ဂေရ႕(စ္)ကိုတစ္ျခားရဲတိုက္တစ္ခုကိုေျပာင္းၿပီးထားေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါအျပင္သူတို႔မိသားစုရဲ႕ဆရာဝန္နဲ႔လည္းကုေပးခဲ့ပါတယ္။ ဂေရ႕(စ္)အေျခအေနဟာမသက္သာလာလို႔ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့သူမကိုေမြးဖြါးခဲ့ရာၿမိဳ႕ေပၚကအိမ္ကိုျပန္ေျပာင္းေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဦးဦးထင္တာေတာ့ ဂေရ႕(စ္)ဟာ “သူေသယင္သူ႔ကိုေမြးတဲ့အိမ္မွာဘဲျပန္ေသမယ္” လို႔စဥ္းစားထားပံုရပါတယ္။

၁၈၄၂ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂ဝ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ဂေရ႕(စ္)တစ္ေယာက္ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ကိုသတ္သြားတာကေတာ့တီဘီေရာဂါဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဟိုးတုန္းကခုေခတ္လိုေဆးဝါးေတြကလည္းမစြမ္းေသးဘူးကြဲ႔။ ေဆးပညာေတြကလည္းသိတ္ထြန္းကားေသးတာမဟုတ္ဘူး။

ဂေရ႕(စ္)ကို Bamburgh ၿမိဳ႕ေလးက Saint Aidan ဘုရားေက်ာင္းဝင္းႀကီးထဲမွာျမဳွပ္ႏွံခဲ့ၾကပါတယ္။ ေရွးေခတ္ကဘုရားေက်ာင္းဝင္းထဲမွာသုသာန္ရွိတယ္ကြဲ႔။ အႀကီးႀကီးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ေဖေဖ၊ သူ႔ေမေမတို႔နဲ႔အတူတြဲဲၿပီး ဂေရ႕(စ္)ကိုဂူသြင္းသၿဂႋဳလ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဂေရ႕(စ္)နဲ႔ပတ္သက္လို႔ကဗ်ာစာအုပ္ေတြ၊ ပံုျပင္ဝတၳဳေတြ၊ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္၊ ျပဇတ္တစ္ခု၊ သူ႔အေၾကာင္း အတၳဳပတၱိစာအုပ္တစ္အုပ္တို႔ထြက္ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ျပတိုက္ေတြမွာလည္းသူ႕ပန္းခ်ီကားေတြရွိခဲ့ပါတယ္။ အသက္ကယ္ေလွတစ္ခုကိုလည္း Grace Darling ဆိုၿပီးနာမယ္ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

အဲဒီၿမိဳ႕ေလးမွာ ဂေရ႕(စ္) ဒါလင္ျပတိုက္ဆိုတာဖြင့္ထားပါတယ္။ ဂေရ႕(စ္) ဟာသူမကိုေမြးဖြါးခဲ့တဲ့၊ သူမခ်စ္ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ကေလးကိုခုထိဝင္ေငြရွာေပးေနတုန္းပါဘဲ။ ေအးခ်မ္းသာယာၿပီးလွပတဲ့ၿမိဳ႕ကေလးျဖစ္လို႔ခရီးသြားေတြသြားၿပီးၾကည့္တတ္ၾကပါတယ္။ သူ႔ကို ျမွဳပ္ခဲ့တဲ့ေနရာမွာဗိဗၼာန္ေလးတစ္ခုေဆာက္ထားသလိုဘုရားေက်ာင္းအတြင္းမွာလည္း ဂေရ႕(စ္)ေက်ာက္ရုပ္တစ္ခုထြင္းထားပါတယ္။

သူေသသြားေပမဲ့သူ႔ရဲ႕နာမယ္ကမေသတဲ့အျပင္အၿမဲတန္းေမႊးႀကိဳင္လ်က္ပါဘဲ။ ဂေရ႕(စ္)ဟာအိမ္ေထာင္မျပဳခဲ့ပါဘူး။ သူကြယ္လြန္ေတာ့အသက္ ၂၆ ႏွစ္ဘဲရွိပါေသးတယ္။

တစ္ေန႔ကေလးတို႔အဲဒီဘက္ေရာက္ယင္ဝင္ၾကည့္ၾကေနာ္။ ကေလးတို႔က်န္းမာရႊင္လန္းၾကပါေစကြယ္။