ဘယ္သူအ႐ူးလဲ

ကေလးတို႔အတြက္ပံုျပင္

ကေလးတို႔ေရ …

ဒီကေန႔ေျပာျပမဲ့ပံုျပင္ကေလးကအသစ္မဟုတ္ပါဘူးကြယ္။ မႏွစ္ကဦးဦးတင္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ ကေလးတို႔မဖတ္ရေသးယင္ဖတ္ရေအာင္နည္းနည္းျပန္ျပင္ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကအိႏၵိယျပည္ကေက်း႐ြာေလးတစ္ခုမွာပုဏၰားႀကီးတစ္ဦးရွိခဲ့ပါတယ္ကြယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့သူ႔အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ဆိတ္ႀကီးကိုေရာင္းဖို႔ႀကိဳးနဲ႔ဆြဲပီးၿမိဳ႕ကိုေလွ်ာက္လာပါတယ္။ ဒါကိုအရက္သမားေလးေယာက္ကလွမ္းျမင္လိုက္ေတာ့ဆိတ္သားစားခ်င္လို႔အႀကံအစည္တစ္ခုျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။
ပုဏၰားႀကီးဟာဆိတ္ႀကီးကိုဆြဲလို႔ေလွ်ာက္လာယင္းလမ္းမွာလူတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ေတာ့အဲဒီလူက

“ပုဏၰားႀကီး။ ခင္ဗ်ားဒီေခြးႀကီးႀကိဳးနဲ႔ဆြဲၿပီးဘယ္ေခၚသြားမလို႔တုံးဗ်” လို႔ေမးေတာ့ပုဏၰားႀကီးက
“ေဟ့ေကာင္။ မင္းမ်က္လံုးကန္းေနသလား။ မင္းေခြးမွန္း၊ ဆိတ္မွန္းေတာင္မသိဘူးလား” ဆိုေတာ့
“ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ။ အင္မတန္လွလိုက္တဲ့ဆိတ္ႀကီးပါဘဲ။ ဟီးဟီးဟီး” ဆိုၿပီးထြက္သြားပါေလေရာကြယ္

အဲဒီလိုနဲ႔ဆက္ေလွ်ာက္လာယင္းခပ္လွမ္းလွမ္းကိုေရာက္လာေတာ့ေနာက္လူတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔လို႔အဲဒီလူကပုဏၰားႀကီးကို
“ပုဏၰားႀကီး။ ခင္ဗ်ားဒီေခြးႀကီးနဲ႔ဘယ္သြားမလို႔လဲ” လို႔ေမးေတာ့ပုဏၰားႀကီးက၊
“လာျပန္ၿပီေနာက္တစ္ေယာက္။ မင္းမ်က္လံုးကန္းေနသလား။ မင္းေခြးမွန္း၊ ဆိတ္မွန္းေတာင္မသိဘူးလား” ဆိုေတာ့အဲဒီလူက၊
“က်ဳပ္သိပါတယ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားသာမသိတာ” ဆိုၿပီးမ်က္ႏွာႀကီးဆူၿပီးထြက္သြားပါေလေရာကြယ္။

ဒီလိုနဲ႔ဆက္ေလွ်ာက္လာယင္းေနာက္တစ္ေနရာမွာေနာက္လူတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔ေတာ့အဲဒီလူက၊
“ပုဏၰားႀကီး။ ခင္ဗ်ားဒီေခြးႀကီးႀကိဳးနဲ႔ဆြဲၿပီးဘယ္ေခၚသြားမလို႔တုံးဗ်” လို႔ေမးေတာ့ပုဏၰားႀကီးက
“ေဟ့၊ မင္းတို႔ဘာျဖစ္ေနၾကသလဲကြေဟ။မင္းတို႔အားလံုး႐ူးေနၾကၿပီလား” လို႔ေမးေတာ့
“က်ဳပ္မ႐ူးေပါင္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားသာဆိတ္မွန္းမသိ၊ ေခြးမွန္းမသိနဲ႔။ ခင္ဗ်ားေၾကာင့္ခင္ဗ်ားတို႔ပုဏၰားေတြနာမယ္ပ်က္ေတာ့မွာဘဲ” ဆိုၿပီးလွည့္ထြက္သြားပါေလေရာကြယ္။

ပုဏၰားႀကီးလည္းဆိတ္ကိုဆြဲၿပီးဆက္ေလွ်ာက္လာတာေနာက္လူတစ္ေယာက္နဲ႔လမ္းမွာေတြ႔ေတာ့အဲဒီလူက
““ပုဏၰားႀကီး။ ခင္ဗ်ားေခြးႀကီးတယ္လွပါလားဗ်” လို႔ဆိုေတာ့ပုဏၰားႀကီးကဒီလိုစဥ္းစားမိသတဲ့။

“အင္းအရင္လူသံုးေယာက္ကလည္း ‘ေခြး’ လို႔ေျပာသြားၿပီးၿပီ။ သူတို႔ကသံုးေယာက္၊ ငါကတစ္ေယာက္ထဲ။ အမ်ားစကားဘဲမွန္တတ္တာ။ ဧကႏၱငါ့မ်က္လံုးေတြကိုအပင္းစီးထားတာဘဲျဖစ္မွာဘဲ” ဆိုၿပီး
“ေၾသာ္၊ အိမ္မွာအလုပ္႐ႈပ္လြန္းလို႔ဒီေခြးႀကီးကိုေတာထဲသြားပစ္မလို႔ပါေမာင္” ဆိုေတာ့အဲဒီလူက
“ဟား၊ ခင္ဗ်ားအဲဒါဆိုက်ဳပ္နဲ႔ေတြ႔တာကံေကာင္းတယ္။ က်ဳပ္ကေခြးသိတ္ခ်စ္တတ္တာ။ က်ဳပ္ကိုေပး။ က်ဳပ္ေကာင္းေကာင္းေစာင့္ေရွာက္ေပးမယ္” ဆိုေတာ့ပုဏၰားႀကီးလည္းဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာနဲ႔ေပးလိုက္ပါေလေရာကြယ္။

အဲဒီလူလည္းဆိတ္ကိုဆြဲၿပီးေတာထဲ၀င္၊ ေတာထဲမွာသူ႔ကိုေစာင့္ေနတဲ့ေစာေစာလူသံုးေယာက္ေယာက္နဲ႔ျပန္ဆံု၊ ဆိတ္ကိုသိတ္စားၿပီးအရက္နဲ႔ျမည္းယင္းပုဏၰားႀကီးအေၾကာင္းကိုေျပာေျပာၿပီးရယ္ၾကသတဲ့။

ပုဏၰားႀကီးခမ်ာ ‘ငါ့ေခြးႀကီးေတာ့ေခြးခ်စ္တတ္သူလက္ထဲေရာက္သြားၿပီ” လို႔ေတြးၿပီးအိမ္ကိုၾကည္ႏူးစြာျပန္လာသတဲ့။

ပံုျပင္ကေလးကေတာ့ဒါပါဘဲကြယ္။ ဒီပံုျပင္ကေန ကေလးတို႔ဘာသင္ခန္းစာေတြရခဲ့ပါသလဲ။ စဥ္းစားေနာ္။ သင္ခန္းစာေတြမွအမ်ားႀကီးဘဲ။

သိုးေဆာင္းစကားပံုကေလးတစ္ခုရွိပါတယ္ကြယ္။ “နားေတြကသူမ်ားေတြကိုယံုၿပီး၊ မ်က္လံုးေတြကကိုယ့္ကိုယ္ကိုယံုတယ္” တဲ့။ အခုေခတ္မွာေတာ့ကြန္ျပဴတာပညာအရမ္းထြန္းကားလာလို႔ဒီစကားပံုနဲ႔မေလာက္ေတာ့ပါဘူးကြယ္။ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ဓါတ္ပံုေတြ၊ ဗီဒီယိုေတြကိုဖန္တီးရတာအင္မတန္လြယ္ေနပါၿပီ။ အဲဒါေတြမရွိခင္ထဲကမ်က္လံုးေတြကိုအ႐ူးလုပ္တဲ့နည္းေတြရွိခဲ့ပါတယ္။ လုပ္ဇတ္အမ်ိဳးမ်ိဳးခင္းျပၿပီးယံုေအာင္လုပ္တဲ့နည္းေတြပါ။ ဒါေၾကာင့္ဒီေခတ္မွာ “နားေတြကိုေရာ၊ မ်က္လံုးေတြကိုေရာမယံုရေတာ့ဘူး” လို႔ျပင္ေရးရပါမယ္ကြယ္။ နားနဲ႔နားမေထာင္ဘဲဦးေႏွာက္နဲ႔နားေထာင္၊ မ်က္လံုးနဲ႔မၾကည့္ဘဲဦးေႏွာက္နဲ႔ၾကည့္ပါ။ ဦးေႏွာက္ဟာနားေတြထက္ေရာ၊ မ်က္လံုးေတြထက္ေရာပိုျမင့္တဲ့ေနရာမွာေနရာယူထားလို႔သူ႔ကိုဦးစားေပးသင့္တာသဘာဝက်ပါတယ္ေနာ္။

ကေလးတို႔ “တိန္႔ေရွာက္ဖိန္” ဆိုတဲ့နာမယ္ၾကားဘူးၾကသလားကြယ္။ မသိယင္နည္းနည္းေလးေျပာျပမယ္ေနာ္။ တ႐ုတ္ျပည္ကို ‘သံမဏိလက္သီး’ နဲ႔အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ေမာ္စီတုန္းေသေတာ့ တိန္႔ေရွာက္ဖိန္ဟာေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီကေန႔တရုတ္ျပည္တံခါးဖြင့္စီးပြါးေရးဝါဒနဲ႔တင္းၾကပ္တဲ့ဥပေဒေျဖေလွ်ာ့မႈေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုသူကစခဲ့တာပါဘဲ။ အခုေတာ့မရွိရွာေတာ့ပါဘူး။ ခေလးတို႔ရွာဖတ္သင့္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတစ္ဦးပါဘဲကြယ္။

တိန္႔ေရွာက္ဖိန္ကေျပာခဲ့ဘူးတယ္ကြဲ႔။ “ေၾကာင္ဟာႂကြက္ကိုအစာအျဖစ္ဘဲျမင္တယ္။ ႂကြက္အျဖဴလား၊ ႂကြက္အမည္းလားမစဥ္းစားဘူး” တဲ့။

ကဲ… ဒီကေန႔ေတာ့ဒီေလာက္ပါဘဲကေလးတို႔ေရ။ ကေလးတို႔အလိမ္ခံရျခင္းနဲ႔လိမ္ညာျခင္းမွကင္းၾကပါေစကြယ္။