ေဒၚရသီ စထရိတ္(ထ္) Dorothy Straight

ကေလးတို႔အတြက္ပံုျပင္ – ေဒၚရသီ စထရိတ္(ထ္) Dorothy Straight

ကေလးတို႔ေရ …

ကေလးတို႔အတြက္ပံုျပင္ေတြေရးျပဘို႔အလွည့္က်လာျပန္ပါၿပီကြယ္။ ပံုျပင္ဆို လို႔ဖတ္ၿပီးတာနဲ႔ေခါင္းထဲကေနထုတ္မပစ္ရဘူးေနာ္။ ဒီပံုျပင္ကေနကေလးတို႔ဘာသင္ခန္းစာရလိုက္ဆိုတာစဥ္းစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေတြ႔ခဲ့တဲ့သင္ခန္းစာကိုမွတ္ထားဘို႔နဲ႔က်င့္သံုးႏိုင္ဘို႔လိုပါတယ္။ ပံုျပင္ဆိုေပမဲ့ဦးဦးေရးျပခဲ့တာေတြကတကယ့္အ ျဖစ္အပ်က္ေတြဘဲေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ဆိုတာကေလးတို႔သေဘာေပါက္ေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္ကြယ္။ ေနာက္တစ္ခုထပ္ေျပာခ်င္တာကဦးဦးေရးျပခဲ့တဲ့ပံုျပင္ထဲကသူရဲေကာင္းေယာက်ၤားေလး၊ မိန္းကေလးေတြဟာအေနာက္ႏိုင္ငံေတြကခ်ည္းဘဲမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ကေလးတို႔အိမ္နီးနားခ်င္းတိုင္းျပည္ေတြထဲကပါပါတယ္ကြယ္။

ဒီကေန႔ေျပာျပမဲ့ပံုျပင္ကေလးကေတာ့ဟိုးေရျခားေျမျခားအေ၀းႀကီးကပါ။ ေနာက္ၿပီးကေလးတို႔မေမြးခင္ဟိုးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္က အမဲရိကား ဆိုတဲ့တိုင္းျပည္ႀကီးက ၀ါရွင္တန္ ဆိုတဲ့ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ ေဒၚရသီ စထရိတ္(ထ္) ဆိုတဲ့ ကေလးမေလးဒီကမၻာႀကီးထဲကိုေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ သူမရဲ႕ေမေမကသူ႔အေမ ‘ေဒၚရသီ’ ကိုဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔သူ႔သမီးေလးကိုသူ႔အေမနာမယ္ျပန္ေပးခဲ့ပါတယ္။

ေဒၚရသီေလး မူႀကိဳတက္ေနတဲ့တစ္ရက္မွာသူ႔ေမေမက “ဒီကမၻာႀကီးကိုဘယ္ သူကလုပ္ခဲ့တာလဲ” လို႔ေမးခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚရသီဟာအေျဖေတြကိုတစ္ညေနထဲမွာေရးခ်ခဲ့ပါတယ္။ စာမေရးတတ္ေသးေပမဲ့ပံုေလးေတဆြဲျပၿပီးဒီပံုေတ အေၾကာင္းပံုျပင္ေလးေတြျပန္ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

သူ႔မိဘေတြကစာအုပ္ဆိုင္ႀကီးတစ္ဆိုင္ကိုပံုႏွိပ္ေပးဘို႔ဒီပံုေတြပို႔ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚရသီေလးရဲ႕မိဘေတြနဲ႔ ေဒၚရသီေလးရဲ႕အဘိုးနဲ႔အဘြားဟာပညာ တတ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေလးေလးရဲ႕လက္ရာကိုျမင္ေတာ့ထူးျခားတဲ့ပါရမီရွင္ေလးဆိုတာကိုခ်က္ခ်င္းသိခဲ့ၾကပါတယ္။ စာအုပ္ကိုေ၀ဘန္သူကလည္းမွ်တစြာနဲ႔ထိုက္တန္စြာခ်ီးက်ဴးေ၀ဘန္ခဲ့ပါတယ္။ စာအုပ္ေ၀ဘန္သူေတြရဲ႕နာမယ္ေကာင္းရဘို႔ဆိုတာလူႀကီးေတြအေနနဲ႔ေတာင္လြယ္တဲ့အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ေဒၚရသီေလးဟာ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္မွာပဌမဆံုးေသာအသက္အငယ္ဆံုးစာေရးဆရာျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ကိုဒီေန႔ထိအင္တာနက္ေပၚကေနမွာယူၿပီးဝယ္လို႔ရပါေသးတယ္။ သူေရးခဲ့တဲ့စာအုပ္ကေလးကေသးေပ မဲ့ေစ်းေတာ့မေသးပါဘူးကြယ္။ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ေတာင္ေဒၚလာသံုးဆယ္ေက်ာ္က်ပါတယ္။ Collector’s Item လို႔ေခၚတဲ့စာအုပ္စုေဆာင္းသူမ်ား အတြက္အထူးခိုင္ခ့ံစြာခ်ဳပ္ထားတဲ့စာအုပ္ဆိုေဒၚလာ ၄၀ ေက်ာ္က်ပါတယ္။

ကေလးတို႔ဒီပံုျပင္ကေလးကေနဘာသင္ခန္းစာရခဲ့ပါသလဲ။ “အေနာက္ႏိုင္ ငံေတြမွာစာအုပ္ေတြေစ်းႀကီးလိုက္တာ” လို႔ေျဖယင္တစ္ဝက္ဘဲမွန္ပါမယ္။ ကေလးတို႔ကိုယ့္ဥာဏ္စြမ္းကိုကိုယ္အထင္မေသးသင့္ေၾကာင္းနဲ႔၊ ကေလးတို႔ကိုယ့္အေတြးအေခၚေတြကိုပိတ္ပင္မထားသင့္ဘူးဆိုတာကိုဒီပံုျပင္ေလးကေျပာျပေနတာပါဘဲကြယ္။

ေနာက္ရက္ေတြက်မွဒီလိုစာေရးဆရာေတြအေၾကာင္းထပ္ေရးျပပါမယ္။ ကေလးတို႔စာေပခ်စ္ျမတ္ႏိုးၿပီး လိမၼာယဥ္ေက်းတဲ့ကေလးမ်ားျဖစ္ၾက ပါေစကြယ္။