ကေလးတို႔အတြက္ပံုျပင္ – စာရြက္ေဟာင္းကေလးတစ္႐ြက္

ကေလးတို႔အတြက္ပံုျပင္ – စာရြက္ေဟာင္းကေလးတစ္႐ြက္

ကေလးတို႔ေရ …

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကအေနာက္ႏိုင္ငံကေက်ာင္းတစ္ခုရဲ႕စာသင္ခန္းအတြင္းမွာရွိတဲ့ကေလးေတြဟာအျငင္းအခုံေတြအသဲအသန္ျဖစ္ေနခဲ့ၾကသတဲ့။ ကေလးေတြဟာတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္အရမ္းစိတ္ဆိုးေနၾကတာမ်ားမၾကာခင္အတြင္းမွာရန္ျဖစ္ၾကေတာ့မဲ့အေျခအေန မွာရွိပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာအတန္းပိုင္ဆရာမေရာက္လာၿပီးအတန္းသားေတြ အကုန္လံုးကိုထိုင္ခိုင္းၿပီးၿငိမ္ၿငိမ္ေနဘို႔အမိန္႔ထုတ္လိုက္ပါတယ္ကြယ္။ “Order” ဆိုတဲ့ “စည္းကမ္းတစ္ေျပးတည္းလိုက္နာမႈ” ေပါ့ကြယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း “ၿငိမ္-ဝပ္-ပိ-ျပား-မႈ” လို႔အရမ္းဘာသာျပန္ၾကတာရွိေသးတယ္ကြဲ႕။ ဒါေတြထားပါေတာ့။

အတန္းၿငိမ္သြားတဲ့အခါဆရာမကေက်ာင္းသားတိုင္းကိုစာရြက္ျဖဴႀကီးတစ္႐ြက္ထုတ္ေပးၿပီးအလည္တည့္တည့္ကေနအေပၚေအာက္လိုင္းတစ္ေၾကာင္းတားခိုင္းပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ဆရာ မကဒီလိုဆက္ေျပာပါတယ္။ “အတန္းထဲမွာမင္းတို႔မုန္းတဲ့၊ မင္းတို႔မႀကိဳက္တဲ့ေက်ာင္းသား/သူတစ္ေယာက္ကိုေ႐ြး။ ၿပီးယင္စာ႐ြက္ထိပ္မွာသူ႔နာမယ္ေရး။ လိုင္းတားထားတဲ့ဘယ္ဘက္ျခမ္းမွာသူ႔ကိုမႀကိဳက္တာေတြ၊ သူတို႔အျပစ္ေတြအားလံုးခ်ေရး” လို႔ေျပာလိုက္ပါတယ္ကြယ္။ ကေလးေတြဟာအလြယ္တကူခ်ေရးႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ခုေလးတင္ဘဲသူတို႔အျငင္းအခံုေတြျဖစ္ထားၾကတယ္မဟုတ္လား။

သူတို႔အားလံုးေရးၿပီးတဲ့အခါဆရာမက “ကဲ..အခုညာဘက္ျခမ္းမွာသူ႔ရဲ႕ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတြနဲ႔သူ႔ကိုဘာေၾကာင့္ခင္ရတယ္ဆိုတာေတြခ်ေရးၾက” .. လို႔အမိန္႔ေပးလိုက္ပါတယ္ကြယ္။

ညာဘက္ျခမ္းကိုေရးရတာကနည္းနည္းပိုၾကာခဲ့ပါတယ္ကေလးတို႔ေရ။ ဒါေပမဲ့စေရးလိုက္တာနဲ႔ ‘သူတို႔ရန္သူရဲ႕ႀကိဳက္စရာအခ်က္ေတြကိုသူတို႔တစ္ျဖည္းျဖည္းေရးႏိုင္လာခဲ့ၾကပါတယ္။

အားလံုးေရးၿပီးသြားတဲ့အခါမွာ “အခုအားလံုးအဲဒီစကၠဴကိုအလည္ကေနဂ႐ုတစ္စိုက္နဲ႔လိုင္းေၾကာင္းအတိုင္းဆြဲၿဖဲလိုက္” .. လို႔ဆရာမကခိုင္းခဲ့ပါတယ္ကြယ္။ ၿပီးေတာ့ဘယ္ဘက္ျခမ္းကအပိုင္းကိုတစ္စစီဆြဲၿဖဲၿပီးဆရာမစားပြဲေဘးကအမႈိက္ျခင္းထဲကိုလာပစ္ခိုင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ညာဘက္ျခမ္းကိုုစာ ရြက္ေပၚကေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူနာမယ္ရွင္ကိုသြားေပးခိုင္းပါတယ္။

အဲဒီမေက်နပ္မႈႀကီးရပ္တန္႔သြားခဲ့ပါတယ္ခေလးတို႔ေရ။ ရပ္တန္႔မႈထက္မကပိုၿပီး ထိေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအၾကာမွာအဲဒီအတန္းထဲကေက်ာင္းသားေလးတစ္ဦးလူႀကီးအ႐ြယ္မွာကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္။ (ကေလးတို႔ဗဟုသုတရေအာင္ဒီေနရာမွာၾကားျဖတ္ေျပာျပခ်င္တာေလးနည္းနည္းရွိပါတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံံေတြရဲ႕အသုဘအခန္းအနားမွာကြယ္လြန္သူရဲ႕ခင္ပြန္း၊ ဇနီး၊ သား၊ သမီး၊ အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြတို႔ကကြယ္လြန္သူရဲ႕ဂုဏ္ယူစရာအခ်က္ေတြကိုတိုတိုေျပာတတ္တဲ့ထံုးစံရွိပါတယ္ကြယ္။ အဲဒါကို Eulogy လို႔ေခၚပါတယ္။ Eulogy ဆိုတာဘ၀သမိုင္း နဲ႔ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ က်န္ရစ္သူ အတြက္ေတာ့အင္မတန္ႀကီးမားတဲ့ကြယ္လြန္သူရဲ႕ခ်စ္စရာအေသး အမႊားေလးအခ်က္ကေလးေတြ၊ ဂုဏ္ယူစရာေတြေပ့ါကြယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ Eulogy ကိုကဗ်ာအျဖစ္ေရးထား တတ္ပါတယ္။ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ဓေလ့ေလးေတြ၊ အခ်က္ကေလးေတြပါ။ လိုက္ပို႔တဲ့မိတ္ေဆြေတြထဲကလည္းကြယ္လြန္သူရဲ႕ေကာင္းေၾကာင္းတစ္ခုခု၊ ေက်းဇူးတစ္ခုခုကိုအသုဘမွာေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ေတာ္ရိေလ်ာ္ရိအေသးအမႊားေလးေတြမဟုတ္ပါဘူးကြယ္။ အင္မတန္လွပတဲ့အေၾကာင္းေလးတစ္ခုခုကိုတိုတိုေျပာတာပါ။ ကြယ္လြန္သူဟာဂီတ ပညာရွင္/၀ါသနာရွင္ျဖစ္ခဲ့ယင္ဂီတပညာရွင္မိတ္ေဆြေတြကလည္း သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ဂုဏ္ျပဳတတ္ပါတယ္။ ကြယ္လြန္သူသီဆိုခဲ့တဲ့သီခ်င္းတို႔၊ သူ႔အႀကိဳက္ဆံုးသီခ်င္းတို႔ေပါ့ကြယ္။ အသုဘလိုက္ပို႔တဲ့လူေတြကလည္းကြယ္လြန္သူနဲ႔သူ႔မိသားစုကိုေလးစားေသာအားျဖင့္ကုတ္အက်ႌတို႔၊ နက္တိုင္အနက္တို႔ဝတ္လာတတ္ၾကပါတယ္။ စကားမေျပာဘဲ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ကြယ္လြန္သူရဲ႕ေခါင္းကို Funeral parlor ထဲတြန္းလာတဲ့အခါလိုက္ပို႔သူအားလံုးကမတ္တတ္ရပ္ေပးေလ့ရွိပါတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာအိမ္တို႔၊ ရံုးခန္းတို႔၊ ဘုရားေက်ာင္းအေဆာက္အဦတို႔ထဲ၀င္လိုက္တာနဲ႔ဦးထုပ္ခၽြတ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ကြယ္လြန္သူကိုက်င္းထဲခ်တဲ့အခ်ိန္တို႔၊ ကိုယ့္ေရွ႕ကေနလူေသပါတဲ့ေခါင္းတစ္ခုျဖတ္သြားတဲ့ အခါတို႔မွာလည္းဦးထုပ္ခၽြတ္တတ္ပါတယ္။ အ႐ိုအေသေပးတဲ့သေဘာေပါ့ကြယ္။ အသုဘဆိုတာညေစ်းတန္းမွာကတဲ့ပြဲမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဣေျႏၵရရနဲ႔ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေနသင့္ပါတယ္။ အခုဆိုယင္အရင္ေခတ္ကလို “လူတစ္ကာအကုန္လိုက္” မဟုတ္ေတာ့ဘဲဧည့္သည္ေတြကို funeral parlor ထဲမွာဘဲေကာ္ဖီတို႔၊ မုန္႔တို႔နဲ႔ဧည့္ခံေနတုန္းေနာက္ေပါက္ကေနကြယ္လြန္သူရဲ႕သားသမီးနဲ႔ေဆြမ်ိဳးလက္တစ္ဆုပ္စာဘဲတိတ္တိတ္ေလးသုသာန္ကိုထြက္သြားၿပီးေခါင္းကိုက်င္းထဲခ်ယင္ခ်၊ မခ်ယင္မီးသၿဂိဳလ္စက္ထဲထည့္ေလ့ရွိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုကအေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာအသက္ရွိရွိမရွိရွိ၊ ခြင့္မေတာင္းဘဲနဲ႔ဓါတ္ပံုမ႐ိုက္ရပါဘူးကြယ္။ အခုေခတ္မွာေတာ့ FB ေပၚမွာလူေသဓါတ္ပံုေတြပိုးစိုးပက္စက္တင္ထားၾကတာေသသူကိုေတာင္႐ိုေသေလးစားမႈမရွိေတာ့ပါဘူးကြယ္။ ကိုယ့္ပံုတင္ယင္ႀကိဳက္မလားစဥ္းစားၾကည့္ကေလးတို႔ေရ။ ေလးစားမႈဆိုတာေသသြားတာေတာင္ျပရပါတယ္။ လူဟာတိရစၧာန္ထက္ျမင့္ျမတ္တာ၊ သာတာမေမ့နဲ႔ေနာ္)

ကဲေစာေစာကအေၾကာင္းျပန္ဆက္ရေအာင္။ အဲဒီေက်ာင္းသားေလးတစ္ျဖစ္လဲလူႀကီးရဲ႕အသုဘမွာက်န္ရစ္သူသူ႔ဇနီးက Eulogy စကားေျပာပါတယ္။ သူမဟာေဟာင္းႏြမ္းေဆြးေျမ့ေနတဲ့စကၠဴတစ္႐ြက္ဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီစကၠဴဟာသူငယ္ငယ္ကသူ႔ရန္ဘက္ေတာ္ကသူ႔ေကာင္းေၾကာင္းေတြေရးခဲ့တုန္းကက်န္ခဲ့တဲ့တစ္ ျခမ္းေသာစကၠဴကေလးပါဘဲကြယ္။

က်န္ရစ္သူဇနီး အမ်ိဳးသမီးႀကီးကေျပာပါတယ္။ “ဒီစကၠဴပိုင္းကေလးကိုကၽြန္မေယာက်ၤားဟာသူငယ္ငယ္ေက်ာင္းသားေလးအ႐ြယ္ကစလို႔ပိုက္ဆံအိတ္ထဲထည့္ၿပီးအၿမဲဘဲသြားေလရာကိုယူသြားေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီစာ႐ြက္ကေလးေပၚမွာေရးထားတာေတြက ‘သူ႔ရန္သူတစ္ေယာက္ကသူ႔ကိုဘာေၾကာင့္ႏွစ္သက္ရတယ္’ ဆိုတာေတြေရးထားတာပါ။ သူ႕ခင္ပြန္း စိတ္တိုေနတဲ့အခါေတြနဲ႔စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့အခါေတြတိုင္းမွာဒီစာရြက္ကေလးကိုထုတ္ထုတ္ၿပီးဖတ္တတ္ပါတယ္။ ဒီစာ႐ြက္ကေလးကသူ႔ကိုအၿမဲဘဲေမွ်ာ္လင့္မႈေတြရွိေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာ႐ြက္ကေလးကသူ႔ကိုေလာကဒါဏ္ေဝဒနာေတြကေနနာက်င္မႈေတြကိုေလ်ာ့ပါးေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာရြက္ကေလးဟာသူ႔ရန္သူကေတာင္တန္ဘိုးထား၊ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့၊၊ ေလးစားခဲ့ရတဲ့၊ ကၽြန္မခင္ပြန္းအတြက္ေတာ့အဓိပၸါယ္အရမ္းရွိ၊ တန္ဘိုးရွိတဲ့စာရြက္ကေလးပါ” … လို႔ေျပာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာအမ်ိဳးသားသံုးေလးဦးကတစ္ၿပိဳင္နက္ထဲထရပ္လိုက္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ပိုက္ဆံအိတ္ေတြဆြဲထုတ္ၿပီး အထဲကေနစာ႐ြက္ေခါက္ကေလးတစ္ခုစီဆြဲထုတ္ခဲ့ၾကပါတယ္ကြယ္။ သူတို႔ဟာအဲဒီအတန္းထဲကေက်ာင္းသားေလးေတြျဖစ္ခဲ့ၾကၿပီးသူတို႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းကိုေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ဘို႔လာခဲ့ၾကတာပါဘဲ။ ဒီစာရြက္ကေလးေတြကသူတို႔အတြက္အဓိပၸါယ္နဲ႔တန္ဘိုးရွိလြန္းလို႔သူတို႔လည္းတစ္ခ်ိန္လံုးဒီစာ႐ြက္ကေလးေတြကိုကိုယ္နဲ႔မကြာသယ္ထား ခဲ့ၾကပါတယ္ကေလးတို႔ေရ။ သူတို႔လည္း ‘ရန္သူကေတာင္အသိအမွတ္ျပဳရတဲ့’ သူတို႔ရဲ႕ေကာင္းခ်က္ကေလးေတြပါတဲ့ စာ႐ြက္ကေလးေတြကိုဒီႏွစ္ေတြထဲမွာသိမ္းထားခဲ့ၾကပါတယ္ကြယ္

ကြယ္လြန္သူရဲ႕ဇနီးဟာဒီအမ်ိဳးသားေတြအားလံုးရဲ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္တစ္ခုကိုဖြင့္ဟျပခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ကေတာ့‘သူတို႔အားလံုးဒီဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကိုစိတ္ဓါတ္မက်ဘဲေက်ာ္ျဖတ္သြားႏိုင္ေအာင္ဒီစာရြက္ကေလးေတြကခြန္အားေတြေပးေနခဲ့တယ္’ ဆိုတာပါဘဲ။

ပံုျပင္ကေလးကေတာ့ဒါပါဘဲကြယ္

ခ်ီးမြမ္းခ်က္ေသးေသးေလးတစ္ခု၊ ခ်ီးမြမ္းခ်က္ကေလးအနည္းငယ္ဟာႀကီးမားတဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈတစ္ခု၊ မ်ားျပားတဲ့ေပ်ာ္႐ႊင္မႈတို႔ကိုျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္ကေလးတို႔ေရ။

ကေလးတို႔လိမၼာယဥ္ေက်းတဲ့မိေကာင္းဖခင္သားသမီးေတြျဖစ္ၾကပါေစကြယ္။

(လြတ္လပ္စြာ Share ႏိုင္ပါသည္)